من دلاويز ترين شعر جهان يافته ام
اين گل سرخ من است...

دامني پركن از اين گل كه دهي هديه به خلق
كه بري خانهٌ دشمن
كه نشاني بر دوست
راز خوشبختي هركس به پراكندن اوست...
بهارم امد بار دگر
دل شگفته شد از آمدنت
خوشا درختان و گلهای مست زنده میشوند د ردامان تو
خوشا شکوفهای درخت گیلاس ناز میکنند در این فصل بهار
چه زیباست اینهمه زیبایی
می دانم باز بهارم آمده است
امیدوارم همه دوستانم چه اونهایی که نظر میدن چه اونهایی که نظر نمیدن
عید خوبی داشته باشن
بخصوص دوستان خوبم سمیه و فاطمه .![]()
![]()
بهاری پر از شادی براتون آرزو میکنم .![]()
![]()
|
پا به پا با بچه های خوش سخن |
|
دشتها پر بود از گل های سرخ |
|
در مسیر خط آهن تپه ای بربرگ وخاک |
|
بوی جالیز طعم گندم عطر خاک |
|
بچه های باد و باران سرزمین تابناک |
|
بوی جنگل بانک شادی جوی آب |
|
دختران روستا یی شاد و خندان رو به نهر |
|
نغمه های سبز برکه رقص های کودکان |
|
شور وشوق مادران بر پای دار زندگی |
|
اردکان زرد و آبی همنوا با جوی آب |
|
گله های گوسفندان عصر ها با بانگ و خاک |
|
قطره های پاک باران تک به تک بر شیشه ها |
|
خانه های روستا یی با آلاچیق بلند |
|
لحظه های شادمان کودکی در خاطرم |
|
شعر من رنگ عبورلحظه هاست |
|
با سبد هایی پر ازگلبوته های رنگرنگ |
|
در کنارجوی آب وباغ های یاسمن |
|
شادمان افراشته بر دامن سبز چمن |
|
سرزمینی شاد وخرم پاک پاک |
|
ژاله های صبحگاهی می نشیند روی تاک |
|
با تمشک هایی پر از رنگدانه های سرخ ناب |
|
بچه ای بر روی دوش و کوزه ها بر روی سر |
|
کوچه باغ پر انارو ریزش برگ خزان |
|
شیر تازه می زدایدگاه گاهی خستگی |
|
می سرودند شعر شادی پر نشاط |
|
طوطیان در شاخه زار و بلبلان در آشیان |
|
می نشستند پر سرور بر گونه ها |
|
در میان چتری از گل گلفشان |
|
می سرود ند جمله ها در یادها |
|
همچو رویای گذشته از سال هاست
|
![]()
.jpg)


